طنز امروز ايران

 
همه چی داغونه
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ۱٢:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۸
 

همه چی داغونه

تو به چی دل بستی

بزن از بد بختی

تو سرت چاردستی

همه چی داغونه

کار و بار خوابیده

شکم بیچارم

به کمر چسبیده

همه چی داغونه

من چقد بی حالم

دارم از بی پولی

صب تا شب مینالم

یا پول گاز و برق

یا اجاره خونه

من چقد بدبختم

همه چی داغونه

همه جا مثل خر

توی گل می مونم

پول گاز و بنزین

شده پول خونم

نگو این هردمبیل

تا ابد پا برجاست

حالا که بد بختی

تو نگاهم پیداست...


 
comment نظرات ()
 
 
سال تراکتور!!!
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ۱:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱/۱۱
 

"همت مضاعف، کار مضاعف"

سال "تراکتور" مبارک!!!

                                                                                                                 

پ


 
comment نظرات ()
 
 
طنز، یک دیدگاه اجتماعی
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ٦:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۳
 

مدتی است که در باغ سرسبز ادبیات ایران زمین، درخت طنز پربار تر از گذشته خود را نشان میدهد و شاعران و طنز پردازان پرکار تر

اخیرا با پیشرفت امکانات، شاهد فراگیر شدن شعر طنز در بین عوام و خواص هستیم. به گونه ای که اگر سری به قسمت گالری گوشیهای موبایل بزنیم، حتما چند کلیپ شعر طنز نظیر: "محکمه ی الهی" (خلیل جوادی)، "او ریش دارد و من نه"(محمدرضا عالی پیام)،‌ "حاجیلار" - به زبان ترکی - (هوشنگ جعفری) و ... را خواهید یافت که این نشان دهنده ی شور و علاقه ی مردم به شعر طنز در ایران است و از این شور و علاقه می توان برای اصلاح ایراد های کوچک و بزرگ خود و جامعه استفاده کرد که تا حدودی هم مؤثر بوده، ولی نه آن طور که باید.

امروز به طنز فقط به چشم جوک و خنده نگاه میشود و اکثر قریب به اتفاق طنز پردازان فقط حول محور خنداندن مخاطب میچرخند و آثاری فاقد بار فرهنگی و معنایی عرضه میکنند که باعث تأسف است.

طنز قبل از این که خنده دار باشد،‌ باید با مخاطب حرف بزند. طنز یک دیدگاه اجتماعی است و باید مانند آینه،‌ نواقص فرهنگی و اجتماعی یک جامعه را نشان دهد. خنده دار بودن این نواقص،‌ به خودی خود باعث اصلاح آن ها است. اگر از شخصی اشتباه خنده داری سر بزند و شما به او بخندید،‌ محال است که آن اشتباه را مرتکب شوید؛ چون قطعا دوست نخواهید داشت دیگران به شما بخندند!

در واقع،‌ خندیدن مردم به طنز،‌ باید خندیدن آن ها به اشتباهات کودکانه و خنده دار خود در زندگی روزمره شان باشد که ممکن است روزانه بارها و بارها، خواسته یا ناخواسته، آن ها را تکرار کنند و متوجه قبح فعل خود نباشند، نه به واژه های بعضا نامربوطی که عرضه کننده ی یک اثر به کار می برد.

در حال حاضر اکثر طنز پردازان فقط به فکاهه نویسی می پردازند و آنقدر در آن غرق شده اند که طنز به کل فراموششان شده.

اگر من، خود را یک طنز پرداز می دانم، باید فکاهه را از آثارم دور کنم. اگر فکاهه نویسی کنم، آن وقت فقط یک جوکر خواهم بود و حق این را ندارم که جوک های خود را در جلساتی که با عنوان "شب شعر طنز" برگزار میشوند، ارائه کنم

بیاییم از طنز به نحو احسن استفاده کنیم.

 

 


 
comment نظرات ()
 
 
طنزیم خانواده (خلیل جوادی)
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ۸:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٥/۱٧
 

سلام بر دوستان. این شعر تر و تازه ی خلیل جوادی یا به قول بعضی ها "جواد خلیلی" است.

 طنـــــــــــــــــــــــــزیم خانواده

-------------------------------

هیچ میدونین چــرا طــــــلاق زیــــــاده؟

چـرا شُـله پیچــــای خـــــــــــانـــــواده؟

یــه  ریشتــر م کـــــــه زندگی بلــــرزه

همــون دقیــــقه پیــچ و مُهــره هــــرزه

بــاید یه جـــــــور باشه مُهره بـــــا پیـچ

وگـــــــرنــه کُـــلّ زندگیت میشـه هیـچ

خواستی اگه بـــــا کــسی وصلت کنی

بـــــاید یــه کم ســـایزشــو دقّـت کـنی

نگـــــــــــو درستش میکنـم ســــه روزه

خـــــــــرابتـــرم میشـه دلت میســــوزه

زنت اگــــــه مثـل خـــودت نبــــــاشـــه

دو روز دیگه تـو خــــونه ی بــــابــــاشه

چـــرا میــخـوای رزوه شــو تغیــیر بـدی

نیـــومـــده بـــــه طفلـکی گیـــــر بـدی

جــــرا میخــوای نوششو نیشش کنی؟

مُهره ی نمــــره پنجـــو شیشش کنی؟

تو که خودت ســایـزتــــو داری از پـیش

برو پی مُهــــره ی نمـــــره ی شیــش

این کــــــــه میگم نمـــــره ی اخلاقـیه

بقیـــــه ی چیزا هنـــــــوز بـــــــــاقـیـه

همّه چی مون از روی خـود خــــواهیـه

تصــــــوّ راتمـــون همـش   وا هیـــــــه

از ته شـــوش بگیر برو تـــــــا جــــردن

 دروغ شــــــده عینهــــو آب خـــــوردن

رفیقمون تـــوی پی . اچ . دی  گیـــــره

میخـواد بــره  دی . اچ . پی  ام بگیــره   --> d.h.p = دختر حاجی پولدار

یارو خودش هر کاری خـواسته  کــرده

دنبـــال دختــــــر نجیب می گـــــــرده

میخواد مث هلـــــو رسیـده بـــــــاشه

آفتـــــاب و مهتاب ام ندیـده بـــــــاشه

درسته میدون مـــــــانـــــــــورش کمه

امـــــــــــــــا اونم مثــــل خــودت آدمه

شــایـد اونم کسی رو دیده بـــــــاشه

یکی دو بــــار دلش تپیــده بــــــاشــه

این چیــــــــزا بیــن آدمــــــــا ذاتـیـــه

 اون کــــه اینــــارو نداره قــــــــــاطیـه

اینجا " تی "دو نقطه مون "طــا"شـده

قــافیه مـون یه خورده " اکفــا " شده

یـه مــــو قه هـایی بـــا یــه ذرّه دقت

نقــــطه ی ضعفت میشه عین قــوّت

به خـاطـر یــه "طـــــــا " نمیگـزم لب

دوبــــــاره  مـیـرم  سـر اصل  مطلـب

دختــر  بیچـاره  کــه  شکل مـــاهــه

چیکــار کنـه کـه قلب تـو  سیـــاهـه؟

خـدا بـه اون هـر چی  قشنگی  داده

از نظــر تــــو  مــــایــه ی  فســــاده

بهش میگی از تـو خـونـه  جُم  نـخور

هــر چی بگـه  میگی  صـداتــو  بـبُر

تو خـونه اخم و  فُحش و  دادو بیــداد

تـــوی خیـابونم کـه  گشت  ارشـــاد

-------------------------------------

بـاید بری  کُلاتــــــو  قــــاضی کنی

یـه خورده  تمـرین ریــــــاضی کنی

دلت میخواد  تــــو هـر دقیـقه و رُب

هر چی میگی  اونم فقـط بگه خُب

امّا  مهمّه  خُب چـه جـــوری باشه

از ته دل بــاشه  یــا زوری  بـــاشه

خُبای کوتاه و  کشــــــــیده  داریـم

خُبای بی حال و  لهیـــــــده دارـیم

فـرق اینــــا  زمین تــا  آسمــــونـه

آدم بـــــاید  ایــن چیـزارو  بدونــــه

مثل دوتــــا ردیـف  تــوی  مثـنــوی

یه خُب باید بگی  یه خُب  بشنـوی

یه بیت خوب ، با دوتـا خُب قشنگه

یکی خُبش کـم بشه کار می لنگه

----------------------------------

تــــا پســــرا بهم نگفتن چـــــرا

یه خورده هم برم سر دختـــــرا

------------------------------

بعد چهــــار ســـــال پشت کنـکـور

قبول شدی یه جــــای دور بــــا زور

آخر سر گــــرفتی بـــــا هـنّ و هن

لیســـــــانــس درّه تپّـــه از رودهـن

نشستی خــونـه گل لگد می کنی

خـواستـگارای خــوبــو رد می کنی 

به خـــــــاطر اینکـه لیسـانس داری

بی خـودو بی جهت کلاس میذاری

چرا باید تو کـه لیسانسه مــــونی؟

از رو کتــاب متنـو غلـــــط بخـونی؟

یه نکته هم بگم که یـــــــادت نـره

لیسانس خوبه ، ولی سـواد بهتره

میگی فلانی کــه بـابــاش وزیــــره

روزی هزار دفـعه بـرات می میـــره

برای ســـرکــار که بـابــات عـوامـه

فکـرای اینـجوری خیــال خـــــامــه

آخه بابــا اونکه بـــابـــاش وزیــــره

مگه خُـله بیـــــاد تـــــــورو بگیــره

هرجـــا میری کلّی طلا بــاهـــاتـه

تمـــوم دغدغت النگـــــوهـــاتــــه

تــــــوی طــلا فــــروشیـا پلاسی

بــه این میگن آخــــر بی کلاسی

میخوای مث عروس قصّه ها شی

کلّ نداشته هــاتـو داشته بـاشی

هزار امیــــد و آرزو بــاهــــاتــــــه

اینــا امید نیست، عُقده هـــــاتــه

شوهر بیچاره کـه کـــــــارمنــــده

چـه میدونه قیمت بنــــــز چـنــده

فـرشای شوهرت کــه زیر پـــاتـه

بعض گلیم پـــــاره ی بـــابـــــاتـه

صبر اونم یـه دفعـه ای سر میــاد

صدای آژیـــــــــر خطـر در میـــاد

وقتی ببــینه زندگیش سیـــاهــه

چاره ی کـــــار توی دادگــــاهــه


 
comment نظرات ()
 
 
برترین ترانه سرا...!!!
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ۱٢:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٢/٩
 

چند روز پیش، در مطبوعات مطلبی به چشمم خورد که کم طنز نبود. با خودم گفتم اینجا بنویسمش تا بقیه هم کمی بخندند.هرچند طنز گریه داری است.
در روزنامه ها و مجلات نوشته شده بود: بهترین خواننده، بهترین آهنگساز و بهترین خواننده ی تیتراژ: احسان خواجه امیری. تا اینجا بسیار خوب. ولی نکته ی جالب توجه این بود که عنوان بهترین ترانه سرا به آقای «افشین یداللهی» تعلق گرفته است.
مطلب فوق حکایت از این دارد که تمامی عناوین اینچنین کاملا به صورت کیلویی به صاحبانش داده میشوند و چون اکثر ترانه های صدا و سیما از آثار آقای افشین یداللهی است، این عنوان به وی تعلق گرفته است. برای درک بهتر این مطلب، میتوانیم به آثار ایشان در آلبوم‌ « نهان مکن‌» با صدای علیرضا عصار و آلبوم «‌سلام آخر » با صدای احسان خواجه امیری رجوع کنیم.
به هر حال اگر قرار است شخصی به عنوان بهترین ترانه سرا انتخاب شود، آثار وی باید بر اساس محتوا و بار معنایی ارزیابی شوند، نه بر اساس تعداد!
اگر بخواهیم شخصی را به عنوان برترین ترانه سرا انتخاب کنیم، اسم هایی چون اهورا ایمان و ایرج جنتی عطایی میدرخشند.
خودتان قضاوت کنید، به عنوان مثال مخاطب با ترانه ی تیتراژ پایانی سریال میوه ی ممنوعه، به زور چک و لگد هم نمیتواند ارتباط برقرار کند.همچنین با توجه به این که تا حدودی ماجرای شیخ صنعان مطرح است، در این ترانه آمده:

 بی عشق عمر آدم بی اعتقاد میره        هفتاد سال عبادت یک شب به باد میره

حال سازنده ی اینچنین آثاری به عنوان برترین ترانه سرا انتخاب میشود...!!!

افشین یداللهی

 

 


 
comment نظرات ()
 
 
مکاشفه در آیینه (فاضل نظری)
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ٤:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٢/۳
 

   

 مستی نه از پیاله نه از خم شروع شد

                                   از جاده ی سه شنبه شب قم شروع شد

    آیینه  خیره شد  به  من و  من به آیینه

                                   آنقدر خیره  شد  که  تبسم  شروع  شد

    خورشید ذره بین به تماشای من گرفت

                                   آنگاه  آتش  از  دل  هیزم   شروع  شد

    وقتی نسیم آه من از شیشه ها  گذشت

                                  بی تابی   مزارع    گندم    شروع  شد

    موج عذاب یا شب گرداب؟! هیچ یک

                                 دریا  دلش  گرفت  و تلاطم شروع  شد

    از فال دست خود چه بگویم که ماجرا

                                 از   ربنای   رکعت   دوم  شروع  شد

    در سجده توبه کردم و پایان گرفت کار

                                 تا  گفتم   السلام علیکم...  شروع  شد


 
comment نظرات ()
 
 
ساقیا بده ...، جامی یا وامی!؟!
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ٦:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٢۸
 

سال نو مبارک

خانم نسیم عرب امیری یکی از طنز پردازان خوب و خوش

ذوق هستند. ایشون نقیضه ای بر شعر شیخ بها‌یی

(ساقیا بده جامی، زان شراب روحانی

تا دمی بیاسایم، زین حجاب جسمانی)  

نوشتند که خیلی زیبا بود. من هم این شعر رو اینجا مینویسم تا اونایی که نشنیدن بخونن و لذت ببرن.
 

ساقیا   بده   وامی   زان   مسیر   پنهانی

تا  شبی   بلنبانم   مرغ   و  غاز   بریانی

نرخ  شیر  و  پستانک  دیدم  و  به او گفتم

عاقلا    نکن   کاری     کاورد   پشیمانی !

بد  ادا  رفیق  من   می کند به  وضع  من

اوخ و آخ پی در پی،ایش و ویش شمرانی

وصله  های تنبان را  می زنیم و خرسندیم

ای  خدا  عنایت  کن   طبع   بند   تنبانی !

خانه   مدیران   را   از   کرم  عمارت  کن

این   خرابه   ما   را   ایزوگام    ایرانی  !

ما  زبان  درازان  را  جز   کتک  نمی شاید

بر  سر ((امیری))  زن  هر  قدر که بتوانی*

 *البته دور از جون ایشون


 
comment نظرات ()
 
 
آب طلب نکرده (فاضل نظری)
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ٧:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/۱۸
 

آقای فاضل نظری یکی از بهترین غزل سرایان جوان امروزی است و تا اون جایی که من یادمه تا حالا دو کتاب با نام های «اقلیت» و «گریه های امپراطور» از ایشون منتشر شده.

از باغ   می برند   چراغانی ات  کنند

 تا  کاج  جشن های  زمستانی ات کنند

 پوشانده اند  صبح  تو را ابر های  تار

 تنها  به  این بهانه که  بارانی ات  کنند

ای گل گمان مبر به شب جشن می روی

 شاید به خاک مرده ای ارزانی  ات کنند

یوسف ٬ به این رها شدن از چاه دل نبند

این  بار   می  برند    زندانی  ات   کنند

یک نقطه بیش، فرق رحیم و رجیم نیست

 از نقطه ای بترس،  که شیطانی ات کنند

آب  طلب   نکرده   همیشه   مراد  نیست

گاهی   بهانه ایست  که  قربانی ات  کنند


 
comment نظرات ()
 
 
حکایت
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ٧:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/٢۸
 

آورده اند شخصی ده خر داشت. بر یکی از آنها سوار شد و خران را شماره کرد. چون خری که بر آن سوار بود را نمیشمرد، تعداد خران نه عدد بود. از خر پیاده شد و دوباره شماره کرد. تعداد درست بود. بر خر سوار شد و بار دیگر شماره کرد. باز هم یکی کم بود. چندین بار پیاده و سوار شد و خران را شماره کرد و طبق معمول هر بار که بر خر سوار بود تعداد نه عدد در می آمد. عاقبت از سواری صرف نظر کرد و گفت: سواری به گم شدن یک خر نمی ارزد. 


 
comment نظرات ()
 
 
خر مش کرم
نویسنده : پوریا جوادی - ساعت ۱٢:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢٠
 

خر مش کرم

پریروزا توی خیابون بودم

تو کوچه پس کوچه ها ویلون بودم

یهو چشم خورد به خر مش کرم

گفتم آقا خره سلام٬ نوکرم

ببینمت حال و حولت چطوره؟

کسب و کارت٬ وضع پولت چطوره؟

حاج خانومت شکر خدا که خوبن؟

کره خرا٬ تاج سرا که خوبن؟

بنده خدا دلش حسابی خون بود

گوشاش مث بربری آویزون بود

گف چی بگم خوشت بیاد پسر جون

سهمیه بندی شده ینجه هامون

هفته ی پیش از توی آخور من

کره خرا سهمیه مو دزدیدن

حالا باید جو بخوریم باد کنیم

جفتک و چارگوش٬ داد و فریاد کنیم

وضع جوونامون که خیلی خیته

خوب خوبشون کره خر حاجیته

اونم که هی ژل می ماله به یالش

شب می خوابه می ماله روی بالش

کره های نر که همه مفنگی

همه هروئینی٬ حشیشی٬ بنگی

تو کوچه ها همش به هم می پرن

آبروی هرچی خره می برن

بعضیاشون که دیگه خیلی خرن

عشق رپن٬ مخالف عرعرن

عرعر اگه یه خورده گوش خراشه

اصالت و خریتم باهاشه

کره های ماده که هردمبیلن

بعضیاشون حسابی مخ تعطیلن

دم به ساعت با خودشون ور میرن

تقی به توقی می خوره در می رن

پالون کوتاه تنشون می کنن

نره خرا رو چش چرون می کنن

آره عمو خرم خرای قدیم

نمونشون کره خر مش رحیم

همش سرش تو درس و تو کتاب بود

نه عشق لاتی بود و نه اهل دود


 
comment نظرات ()